اثرات نامطلوب چاقی بر سلامت جسمانی و همچنین فواید کاهش وزن به خوبی شناخته شده است. کاهش 5-10٪ از وزن بدن می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش دهد و در عین حال عوامل خطر متابولیک قلبی (مانند فشار خون بالا) و سایر عوارض مرتبط با چاقی (مانند آرتروز) را نیز بهبود بخشد.
مداخله فشرده در سبک زندگی به عنوان راهی برای مدیریت چاقی، از جمله کاهش دریافت کالری و افزایش ورزش توصیه می شود. اما اثربخشی کلی آن توسط دو عامل محدود می شود. اولاً، اثر کاهش وزن مداخله سبک زندگی متوسط است، به طوری که کمتر از 20 درصد افراد می توانند بیش از 15 درصد وزن خود را از دست بدهند. دوم، کاهش وزن که از طریق مداخله در سبک زندگی حاصل می شود، معمولاً یک سوم وزن بدن را در طول یک سال بازیابی می کند و به تدریج در طول زمان بهبود می یابد.
در سال‌های اخیر، داروهای کاهش وزن جدید مبتنی بر آگونیست‌های گیرنده GLP{0}} برای بازاریابی تأیید شده‌اند که می‌تواند از نتایج مداخله شدید سبک زندگی پشتیبانی کند. سماگلوتاید یک آگونیست گیرنده GLP{1}} است که توسط Novo Nordisk ساخته شده است و برای کنترل دیابت نوع 2 و کاهش وزن تأیید شده است. در افرادی که چاق یا دارای اضافه وزن هستند اما دیابت ندارند، سماگلوتاید می تواند وزن بدن را تا 2 سال 15 درصد کاهش دهد (در مقایسه با 2-3 درصد برای دارونما). سماگلوتاید در درجه اول با تغییر سیگنال های گرسنگی و سیری در نواحی عصبی خاص، اشتها را کاهش می دهد و در نتیجه کالری دریافتی را کاهش می دهد.
Tizepatide یک داروی جدید است که توسط Eli Lilly and Company ساخته شده است. این یک ترکیب دوگانه از گیرنده پلی پپتیدی انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز (GIP) و گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-1 (GLP-1) است. آگونیست هایی که اثرات هم افزایی بر روی اشتها، دریافت کالری و عملکرد متابولیک ایجاد می کنند. این دارو برای کنترل دیابت نوع 2 در ایالات متحده، اتحادیه اروپا، ژاپن و سایر مناطق تأیید شده است و برای استفاده به عنوان یک داروی کاهش وزن در حال بررسی است.
نتایج یک کارآزمایی بالینی فاز 3 به نام SURMOUNT-1 که در سال گذشته منتشر شد، نشان داد که افرادی که چاق یا دارای اضافه وزن بودند، اما دیابت نداشتند، 20.9٪ از وزن بدن خود (دارونما) را پس از 72 هفته درمان (تزریق 15 میلی گرم یک بار) از دست دادند. یک هفته). 3.1٪ در گروه دارو)، همراه با کاهش عوامل خطر قلبی متابولیک.
تیم متخصص پیشنهاد می‌کند که استفاده از داروهای کاهش وزن پس از مداخله شدید سبک زندگی می‌تواند باعث کاهش وزن بیشتر شود یا حداقل از بازیابی وزن جلوگیری کند.
در 15 اکتبر 2023، الی لیلی و شرکت، همراه با تیم های تحقیقاتی علمی از دانشگاه پنسیلوانیا و سایر موسسات تحقیقاتی، مقاله ای را در مجله پزشکی بین المللی Nature Medicine با عنوان: Tirzepatide پس از مداخله سبک زندگی فشرده در بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاقی منتشر کردند. : مقاله SURMOUNT- فاز 3 پژوهش بالینی کارآزمایی فاز 3.
نتایج حاصل از فاز 3 کارآزمایی بالینی، SURMOUNT-3، نشان داد که درمان با Tizepatide به مدت 72 هفته با 12 هفته مداخله سبک زندگی فشرده، شامل رژیم غذایی کم کالری، ورزش و مشاوره مکرر دنبال شد. در مجموع 84 هفته، شرکت کنندگانی که چاق یا اضافه وزن داشتند اما دیابت نداشتند به طور متوسط 26.6٪ (29.2 کیلوگرم) از وزن بدن خود را از دست دادند، در حالی که در گروه دارونما تنها 3.8٪ (4.1 کیلوگرم) بود.
در مرحله 3 کارآزمایی بالینی، SURMOUNT-3، در مجموع 806 شرکت‌کننده، که با میانگین وزن 109.5 کیلوگرم شروع کردند، بزرگسالان چاق یا دارای اضافه وزن بدون دیابت در یک مداخله سبک زندگی آزمایشی 12-هفته‌ای بودند. در پایان دوره، که شامل رژیم غذایی کم کالری، ورزش و مشاوره مکرر بود، 579 شرکت کننده 5 درصد یا بیشتر از وزن بدن خود را از دست دادند. آنها به طور متوسط 6.9٪ (7.6 کیلوگرم) از وزن بدن خود را از دست داده بودند. سپس آنها به طور تصادفی برای دریافت دارونما یا درمان Tizepatide به مدت 72 هفته، با دوز شروع 2.5 میلی گرم و افزایش 2.5 میلی گرم هر چهار هفته تا رسیدن به حداکثر دوز قابل تحمل (10 میلی گرم یا 15 میلی گرم) تقسیم شدند.
نتایج نشان داد که شرکت کنندگان به طور متوسط 21.1٪ از وزن خود را در طول 72 هفته درمان Tizepatide از دست دادند. و آنها در مجموع 84 هفته از شروع مطالعه به طور متوسط 26.6٪ (29.2 کیلوگرم) از وزن بدن خود را از دست دادند. این همچنین بهترین اثر کاهش وزن دارویی است که در حال حاضر در آزمایشات بالینی به دست آمده است. گروه دارونما در طول 84 هفته به طور متوسط 26.6 درصد از وزن خود را از دست دادند. 3.8٪ سبک تر (4.1 کیلوگرم).
مشخصات ایمنی کلی Tizepatide در این کارآزمایی بالینی فاز 3 مشابه نتایج کارآزمایی بالینی قبلی بود. شایع ترین عوارض جانبی مربوط به دستگاه گوارش و عموماً شدت خفیف تا متوسط بود. در مقایسه با دارونما، شایع ترین عوارض جانبی در گروه درمان با Tizepatide عبارت بودند از تهوع (39.7% در مقابل 14.{4}}%)، اسهال (31.{6}}% در مقابل 9.2%)، یبوست (23). .{{1{15}}}}% در مقابل 6.8%)، کووید -19 (23.0% در مقابل 25.3%) و استفراغ (18.1% در مقابل 1.4%). عوارض جانبی منجر به قطع درمان مطالعه در 10.5٪ از شرکت کنندگان در گروه Tizepatide و 2.1٪ از شرکت کنندگان در گروه دارونما شد.
دکتر جف امیک، معاون ارشد توسعه محصول در Eli Lilly and Company، گفت که در این مطالعه، افرادی که پس از مداخله Tizepatide مصرف کردند، نسبت به افرادی که یک دارو مصرف کردند، بهبودهای قابل توجه و طولانی تری را در رابطه خود با رژیم غذایی و ورزش احساس کردند. دارونما پس از مداخله کاهش وزن. در حالی که مداخله فشرده در سبک زندگی جزء مهمی از مدیریت چاقی است، نتایج این کارآزمایی بالینی مشکلاتی را که برخی افراد در کاهش وزن تنها با رژیم غذایی و ورزش دارند، نشان می‌دهد.
